Laat je verrassen, verwonder je en sta toe dat kunst ook kan ontregelen en schuren. Dat ze vragen op kan roepen, je enthousiasme aan kan wakkeren, dat je er aan mag komen en het kan voelen. Dat je door een evenement als dit kunt ervaren wat kunst jou te bieden heeft, als je hiervoor open staat, het opzoekt en wilt ervaren.
Bij uitstek is Kunstsmullen de gelegenheid om je onder te dompelen in de kunst die deze editie, met als thema ruimtelijke verkenning, je te bieden heeft. Het thema past uitstekend bij de gemeente, want er is letterlijk en figuurlijk veel ruimte. Onze gewone vertrouwde omgeving, die door de folly’s de mogelijkheid krijgt dat wat gewoon is in een ander daglicht te zien. Niet alleen door het object zelf, maar ook de omgeving wordt anders dan anders.
Dit was de strekking van de openingsspeeches van de burgemeester van Heeze, Teun Heldens en Ina Adema, commissaris van de koning van Noord Brabant.
Eerst even uitleggen wat een folly is. Een folly is een opvallend bouwwerk waarin kunst, architectuur en landschap samenkomen. Het heeft geen praktische functie, het is bedoeld om te ontdekken, te verrassen en de omgeving op een andere manier te beleven.
We mogen dit zelf gaan ervaren na het welkom van Wim van Ekelen. In groepen krijgen we onder andere uitleg over het project van Hedy Hempe, over de verrassingen die zij ontdekte in het Heezerse landschap van de afgelopen 200 jaar. We lopen naar de Schuilplaats van Karin van der Molen, vier of vijf ‘hutjes’ van hout die een schuilplaats bieden. Eén ‘hutje’ wijkt af van de rest, het is een soort ronde boomstam, die niet toegankelijk is.
Maar waarom eigenlijk niet? Ik doe natuurlijk toch een poging om te ontdekken of ik er ergens in kan kruipen. Samen met iemand anders hebben we het erover en vragen we ons af wat de kunstenaar hiermee wil zeggen. Precies dát is de kracht van kunst: voordat je het weet, sta je erover te praten en te verwonderen.
De Folly van mos, van Louise te Poele, zijn grote mysterieuze mossculpturen die een prettige kalmte uitstralen. Bij Membrana van Catarina Garcia en Jim du Pan, staan de makers zelf en worden we uitgenodigd plaats te nemen in een zacht schommelend membraan van klimtouw. Superaantrekkelijk om aan te voelen, in plaats te nemen en te ervaren wat er met je gebeurt. Een wonderlijke ervaring, ik werd er een beetje zeeziek, maar ook betoverd door hoe mooi het licht gefilterd wordt door het geknoopte klimtouw. Naast dit, ik vind het een mooi object en het ‘klopt’ in de omgeving, ook al is het niet van een natuurlijk materiaal gemaakt, zoals de mosfiguren.
Tijdens de officiële opening krijgen we een hapje en drankje en daarna worden we uitgenodigd plaats te nemen in de zaal voor een visueel spektakel: De Folly. Gitarist Izhar Elias en videokunstenaar Menno de Nooijer stellen onze werkelijkheid tijdens een uur durende voorstelling non-stop op de proef. Wat is echt? Wie is nu weer de gitarist? Ik merk dat ik de aansluiting met het thema mis, en dat vind ik jammer. Wellicht komt dat door een gebrek aan kennis over deze kunstvorm?
Misschien is dat uiteindelijk precies waar Kunstsmullen om draait. Niet alles hoeft meteen duidelijk te zijn, en niet ieder kunstwerk hoeft je direct te raken. Soms vind je iets gewoon mooi, soms roept het vragen op en soms snap je er (nog) niets van. Maar als je na afloop nog ergens over nadenkt of er met iemand over praat, heeft kunst in ieder geval iets in beweging gezet.
Ik ben in ieder geval nieuwsgierig geworden naar wat de rest van Kunstsmullen me nog gaat brengen.
