Voor veel bezoekers begon een dagje uit niet bij een evenement, maar op het perron bij station Heeze. Wie met een rolstoel de trein uit rolt op spoor 2, aan de kant van De Nieuwe Hoeve, ziet eerst een geruststellend beeld: een nette helling naar beneden. De verrassing volgt direct daarna. Het hele pad dat onder het spoor door gaat – vanaf de kant van De Nieuwe Hoeve tot aan de dorpskant – ligt namelijk vol met drempels die de doorgang ernstig bemoeilijken.
Naar beneden lukt het vaak nog net met wat zigzaggen, draaien en manoeuvreren tussen de drempels door. Omhoog is het een heel ander verhaal. De helling is lang, de drempels houden de wielen over het gehele traject tegen en begeleiders moeten zwaar duwen en puffen om boven te komen. Soms zit er niets anders op dan ver om te lopen, wat een reis enorm vertraagt en vermoeiend maakt. Dat het een flinke fysieke inspanning vraagt, is voor de betrokkenen hooguit een magere troost.
Wie van buiten komt, kan dit niet zien aankomen. Informatie over evenementen wijst vaak wel op aangepaste parkeerterreinen, maar nergens staat vermeld dat het volledige wandelpad onder het spoor door bezaaid ligt met drempels. Die ontdekking volgt pas onderaan de helling, op een punt waar omdraaien eigenlijk geen optie meer is. Regelmatig moeten omstanders bijspringen om gestrande reizigers met man en macht naar boven te helpen.
Toch is dit absoluut geen incident dat zich beperkt tot drukke feestdagen. Het is een dagelijkse ergernis voor rolstoelgebruikers uit de omtrek en mensen die afhankelijk zijn van het openbaar vervoer. Hoewel de situatie bij de gemeente al jaren bekend is, blijft een definitieve en goede aanpassing uit. Grote evenementen maken de pijnlijke werkelijkheid slechts extra zichtbaar: de barrière over het complete pad ligt er simpelweg het hele jaar door.
