Het gevoel van Heeze: Michelle van Everdingen

Nieuwe horizon: van Strijp-S naar Heeze

Heeze, is dat niet een dorp in de buurt van…? Toen ik als student net naar Eindhoven verhuisde had ik geen flauw benul van de omgeving. Jong, onbezonnen en bovenal op zoek naar de drukte zag ik de schoonheid buiten de stad niet. Dat het de Parel van Brabant is, is mij in die periode dan ook totaal ontglipt.

Nu, toch al behoorlijk wat jaar verder, is dat compleet anders. Inmiddels mag ik mijzelf net wat meer dan twee weken inwoner van Heeze noemen. Iets wat ik – heel eerlijk – niet had verwacht toen ik als 19-jarige in de regio neerstreek. Maar na meer dan 10 jaar in Brabantse steden was ik de drukte zat.

En ik was niet alleen, mijn partner – die 2 jaar geleden vanuit het platteland van Engeland in het bruisende Strijp-S neerstreek – had het ook wel gezien. Strijp, hoewel gezellig, bleek toch niet de juiste beslissing. Een flatje van 50m2 met zijn 2 en een jonge pup, elk weekend een festival in de ‘achtertuin’, altijd drukte voor de deur en soms publiek en-masse tijdens de voetbalwedstrijden. Meer en meer begonnen wij ons te ergeren en waren we bovenal op zoek naar meer rust en ruimte.

En toen viel ons oog op een huis in Heeze.

We trokken de stoute schoenen aan, reageerden en stapten meteen in de auto. Want het huis was wel mooi, maar zou het dorp ons wel passen? Het kostte ons welgeteld 10 minuten om te beslissen dat dit de locatie van ons nieuwe nest zou worden. De gezelligheid, de rust, de natuur en ruimte. Heeze was een verademing. En na wat wandelingen in de omgeving, wisten wij het zeker. De titel ‘De Parel van Brabant’, was zeer terecht.

Zou je dat wel doen?

Mensen in onze omgeving vroegen zich af of verhuizen naar een klein dorp wel de juiste beslissing was. Want hè, niet geboren en getogen, dan val je buiten de mand… Dat blijkt in Heeze allesbehalve waar. Onze eerste weken in Heeze zijn als een warm bad. Buurtbewoners en dorpsgenoten slaan nooit een praatje over, iedereen verwelkomt ons met open armen. Oké, mijn vriend moet iets harder zijn Nederlands oefenen, maar ook hij heeft genoeg aanspraak.   

Werken is vanuit hier ook geen probleem. Als freelance tekstschrijver en vertaler werk ik zelf voornamelijk vanuit huis. En mocht het anders nodig zijn, dan sta ik met het OV zo op een willekeurige plek. En ook mijn partner staat binnen 20 minuten op kantoor. Hoewel het technisch gezien voor hem verder weg is, scheelt het enorm in tijd als je je geen weg door Eindhoven hoeft te banen tijdens de spits.

Heeze voelt als thuiskomen. Mijn partner en ik zijn beiden opgegroeid in kleine dorpen omringd met platteland. Waar ons bezoek zegt: ‘Oh, maar maak je je geen zorgen om de geur van de koeien?’ – nemen wij nog een diepe teug adem, want die mooie geur brengt ons terug naar onze jeugd.  

Om de hoek lopen wij door de weilanden, met 5 minuten staan we in het bos en binnen 15 minuten staan we op de Groote Heide. Wat wil je nog meer?

En het leven in de brouwerij, gaan we die niet missen? Absoluut niet. Met mooie evenementen als de Brabantse dag, en het station op een steenworp afstand, kunnen we altijd de drukte opzoeken. Als we daar zin in hebben dan. 😉

Zie je een foutje laat dat ons dan gerust weten. Mail naar redactie@mijnheeze.nl of app naar 06 29222435. Of heb je zelf nieuws of een verhaal laat het ons dan ook weten. 

Home » Column » Het gevoel van Heeze: Michelle van Everdingen

redactie@mijnheeze.nl

Whatsapp: 06 29222435

Vereniging Mijn Heeze e.o.
KVK: 89576292