André Leijssen werd op 27 november 1949 geboren aan de Molenstraat 26 (voorheen 12) in Heeze. In 1963 of 1964 verhuisde de familie Leijssen naar Oudenmolen 5, een huisje dat zijn vader had gekocht en later samen met twee van André’s broers – een timmerman en een metselaar/tegelzetter – uitbreidde en verbouwde. Dit huis werd later afgebroken, waarna zijn vader vlak daarnaast een nieuw huis liet bouwen aan de Saturnus. Tot zijn 22ste woonde André in Heeze, waarna hij naar Tilburg verhuisde om sociologie te studeren. In augustus 1973 vervolgde hij zijn studie aan de Katholieke Universiteit te Nijmegen, waar hij deze succesvol afrondde. De jaren in Heeze, van 1949 tot en met 1971, vormden zijn jeugd en liggen aan de basis van vele dierbare herinneringen.
Die jeugdherinneringen wil André graag met anderen delen. Elke maand neemt hij ons mee terug in de tijd, naar zijn jeugd in Heeze en de omgeving daaromheen.
(Bron Ansichtkaart: heemkundekring-hlz.nl)
In het begin van de jaren zestig van de vorige eeuw had vader een huis gekocht op de ‘Muggenberg’, met bijna een hectare grond. De familie Teun Gerritsen woonde toen in dat huis. Zij zijn in een woning aan de Emmerikstraat gaan wonen. De wijk De Nieuwe Hoeven bestond toen nog niet. Tot aan de spoorlijn was het gehele gebied nog landbouwgrond. Volgens mij werd daar veel rogge verbouwd; velden vol geel koren met veel korenbloemen erin blijven in mijn herinnering hangen. Tussen die velden speelden we weleens, en maakten al spelend ‘gangen’ in het koren. We wisten dat de boeren dat niet fijn vonden: dat gaf problemen bij het maaien van het koren en betekende ook schade voor de boer. Het kan goed zijn dat er ook andere gewassen werden verbouwd zoals aardappelen of suikerbieten.
Wij hadden een echte ‘bouwfamilie’: vader heeft lang op de bouw gewerkt als timmerman, mijn oudste broer (Tinie) was toen bouwkundig tekenaar en later opzichter op de bouw, mijn tweede broer (Kees) was ook timmerman en heeft later zijn aannemersdiploma gehaald, mijn vierde broer (Jan) is na de lagere school ook op de bouw gaan werken, eerst als metselaar en later als tegelzetter. Genoeg werklui voorhanden om de verbouwing van de woning uit te voeren. Broer Tinie tekende het ontwerp van de verbouwing naar het idee van vader, broer Kees en Jan werden een periode vrijgesteld van werken bij een aannemer, evenals vader, om de verbouwing in negen maanden af te ronden.
Op de ansichtkaart is links het resultaat van hun inspanningen te zien. Het oorspronkelijke huis is het witte gedeelte (is later pas wit geschilderd); het gedeelte rechts is een nieuwe aanbouw waarin de keuken en de bijkeuken waren ondergebracht. Rechts van het woonhuis was de werkplaats gebouwd. Aan de voorkant van het huis stond een kastanjeboom (tamme kastanje), dat wil zeggen dat de linkergevel de officiële voorkant was, zoals dat ook was in het oorspronkelijke huisje. Maar feitelijk fungeerde het terras en de keukendeur als toegang tot de woning. Tussen de bosschages rechts had vader zijn ‘fantasie’ duiventil geplaatst.
Op de ansichtkaart staat: “HEEZE Jong Nederland Blokhut”. Dat is het gebouw helemaal rechts op de ansichtkaart met de verlichtingsmasten. Vanaf de asfaltweg liep het pad naar de woning met een heuse rotonde voor het huis. Zowel het pad als de rotonde was verhard met steenslag en puin.
(Foto’s van de oorspronkelijke woning, voor de verbouwing; bron: familiearchief).
De woning lag in wat later het uitbreidingsplan De Nieuwe Hoeven werd. ‘Oude’ inwoners zeiden weleens dat wij op ‘de bult’ waren gaan wonen. Ik heb er nooit iets van gemerkt dat we op een ‘bult’ woonden, maar blijkbaar was dat wel zo. Na de bouw van de nieuwe woning van vader en moeder (de kinderen waren toen ‘het huis uit’) had men onze oude kastanjeboom laten staan (zie de rechterfoto hierboven). En die staat inderdaad op een hoger peil dan de straat waaraan de boom staat (Saturnus). Het niveauverschil schat ik om en nabij 80-90 cm. Het buurtschap waar we toen woonden werd ‘de Muggenberg’ genoemd; thans is dat een hele straat met die naam. Of de naam Muggenberg iets te maken heeft met deze verhoging in het toenmalige landschap kan men slechts vermoeden.
Mijn vader heeft weleens gezegd dat de gemeente ook onze bestaande woning in het plan van De Nieuwe Hoeven had kunnen opnemen. Dan was een afbraak niet nodig geweest en dat was aanzienlijk goedkoper; men had dan slechts de grond hoeven te kopen. Nu moest er een nieuwe woning gebouwd worden aan de straat die nu Saturnus heet. Op onderstaande foto kan men zien hoe dicht de nieuwe woning bij de oude woning af is gebouwd.
(Bron: foto familiearchief).
Uit de onderhandelingen met de gemeente is uitgekomen dat het perceel dat vader mocht houden aanzienlijk groter was dan de andere percelen waar woningen op werden gebouwd. Het argument was dat vader zijn duivenhokken ergens moest kunnen plaatsen. Bij de Kamer van Koophandel had hij reeds in 1965 zijn registratie als ondernemer laten aanvullen/wijzigen in “het kweken van duiven o.d.h.n. Kweekstation de oude molen” (o.d.h.n. = onder de handelsnaam). Het perceel heeft thans nog de oppervlakte van 1385 m2.
(Woonhuis Saturnus 2D te Heeze, bouwjaar 1985. Bron: familiearchief).
Deze woning is na het overlijden van mijn moeder leeg komen te staan en is later verkocht aan de huidige bewoners, die de voorgevel hebben ‘opgetrokken’ (en daarmee de bovenverdieping hebben uitgebreid). Ons adres was toen Oudenmolen 5; de naam van de straat die is aangelegd op de plaats van de woning Oudenmolen 5, is gewijzigd in Saturnus; het huidige adres Oudenmolen 5 is op een andere plek gelegen.
Tot slot nog een opmerking over ‘onze’ kastanjeboom: die staat er nog en is nog meer boom geworden: zowel de stamomvang als de boomkruin zijn aanzienlijk gegroeid. Het Eindhovens Dagblad van 29 juni 2023 meldt: “De eik in De Nieuwe Hoeven kreeg de meeste stemmen. De tamme kastanje aan de Saturnus werd tweede”. Toch een mooi resultaat voor zo’n ‘oude knaap’ na een periode van ruim 40 jaar.
(Foto: eigen opname van januari 2026)
Alleen de kastanjeboom herinnert je nog aan de vergane tijd. © André Leijssen, januari 2026.
