Dit keer geen herinneringen aan Heeze. Door de drukte met vrijwilligerswerk is het me in de maand april niet gelukt een column te schrijven. Maar wel iets anders. In 2012 heb ik deelgenomen aan een wedstrijd voor gedichten over stad en dorp. Ik heb een gedicht ingezonden met de titel Parel van Brabant. Dat gedicht heb ik in dat jaar geschreven toen ik een wandeling maakte met twee vriendinnen van Hamont-Achel in België tot aan Venray. Eén van hen woonde toen en woont ook nu nog in Hamont-Achel. Die beide vriendinnen werkten toen op het Psychiatrisch Centrum St. Anna te Venray (voor vrouwen). Mijn vrouw werkte daar ook; vandaar de connectie. Het Psychiatrisch Centrum St. Anna is later gefuseerd met het Psychiatrisch Centrum St. Servatius (voor mannen), en heeft nu de naam ‘Vincent van Gogh voor geestelijke gezondheid’ gevestigd in Venray.
De benaming Parel van Brabant wordt door drie dorpen gebezigd: het dorp Grimbergen in de Belgische provincie Vlaams-Brabant; het dorp Oisterwijk in de Nederlandse provincie Noord-Brabant; en Heeze eveneens in de provincie Noord-Brabant. Overigens heeft Heeze ook een echt dorpslied met de titel Parel van Brabant. Oisterwijk heeft ook een dorpslied maar dat heeft niet dezelfde titel. In Heeze was vroeger aan de Kapelstraat een café annex danszaal met de naam Parel van Brabant, waar Tiny van Lierop de kastelein was. Daar heb ik nog mijn eerste danslessen gehad en daar vierden we carnaval. Ook heeft Heeze een weekblad met de naam Parel van Brabant gehad. Thans bestaat er sinds 2009 een Stichting Heeze Parel van Brabant. Als oud-Heezenaar kan het niet anders dan dat ik enkel Heeze als de enige en echte Parel van Brabant kan noemen.
Van de poëziewedstrijd is in 2012 een boek uitgegeven door Uitgeverij Kontrast en samengesteld door Gerard Beense: Stadsgeluiden. Gedichten over stad en dorp. Daarin is het ‘Juryrapport’ opgenomen en een ‘Inleiding van de samensteller’. In deze inleiding staat vermeld: “opmerkelijke plaatsen die door dichters werden beschreven zijn… Heeze (Noord-Brabant) …”. Er is een eerste, een tweede en een derde prijs toegekend, en een eervolle vermelding, die voorin in het boek staan. Mijn gedicht staat op pagina 32; het is niet in de prijzen gevallen. Helaas! Maar toch wel de moeite waard om aan een breder publiek kenbaar te maken.
Parel van Brabant
We wandelen door mijn geboortedorp,
waar het oude station heeft gestaan,
het huisje van opa langs de spoorbaan
voorbij de molen. En op een steenworp
de Martinuskerk met het wybertjesdak.
Als kleuter ben ik er naar school gegaan,
speelde met knikkers en op een hinkelbaan.
Herinneringen verpakt in mijn rugzak.
We drinken nog wat in het dorpscafé;
zien stamgasten in hun bierglas staren.
Wat is dat toch die nostalgie? Dat heimwee
naar vergane jeugd en voorbije jaren?
Nog hoor ik het zingen van het dorpslied:
‘Heeze Parel van Brabant, jou vergeet ik niet’.
© André Leijssen, mei 2026.
