De Open Tenten Tocht was mijn eerste voorproefje van de Brabantsedag. Slechts drie keer eerder had ik de Brabantsedag echt meegemaakt. Voor die tijd was ik te veel afgeleid door werk in de grote steden. En zelfs toen ik een paar jaar in Eindhoven woonde, kwam deze bijzondere dag in Heeze niet in mijn vizier. Des te meer indruk maakte het uitzicht vanaf een tribuneplaats tijdens mijn eerste bezoek in 2022. Een doeltreffer: ‘Met verve’.
Nu ik in Heeze woon kan het mij niet meer ontgaan. Ik zie de opbouw en aankondigingen al ruim van tevoren. Op zaterdag 23 augustus was ik met mijn fiets op weg naar de eerste locatie, om de hoek. Daar had ik een afspraak met Joost Heessels van Mijnheeze.nl. Hij had mij uitgenodigd om mee te gaan op de Open Tenten Tocht. Hij zou mensen interviewen en ik ging mee om samen met hem de sfeer te proeven en te zien wat er zoal achter de schermen gebeurde. Nieuwsgierig als ik ben, kon ik het niet laten om zelf ook wat vragen te stellen.
Bij de eerste locatie aangekomen, zat de sfeer er goed in. Vrolijke gezichten met ietwat ondeugende blikken van een groep die zich buiten de bouwplaats verzameld had.
Ze gingen een dansje instuderen. Muziek erbij en handjes de lucht in. Het werkte aanstekelijk, maar na één zwaai voelde het als een parodie, dus toch maar neerwaarts met mijn armen. Na een korte stop en wat vragen hadden we een indruk van deze groep en moesten we door. Alle bouwplaatsen bezoeken, dat redden we niet voor 16:00 uur, maar we wilden zoveel mogelijk gezien hebben.
Onderweg zagen we een toename van bezoekers op de fiets. Sommigen met een kaartje in de hand. We maakten een praatje met enkele mensen die zich verbaasden over de Open Tenten Tocht. Ze wisten nu pas dat dit bestond, terwijl ze al jaren naar de Brabantsedag kwamen.
Anderen vertelden dat ze het kaartje moeilijk konden lezen. “Niet zo makkelijk”, hoorde ik van iemand die verder buiten Heeze wonen. De mobieltjes met digitale kaarten en routeplanners kwamen dikwijls tevoorschijn. Dit waren de enige kritische opmerkingen die ik opving. Veel vrolijke mensen, verwonderde gezichten en nieuwsgierige blikken.
Bij de meeste tenten zat de sfeer er heel goed in. Gemoedelijke sferen, fluitende of zingende mensen die helemaal opgingen in hun werk. Sommigen werkten alleen, anderen samen. Wat mij raakte, was de oprechte trots die zichtbaar werd bij mensen die geconcentreerd bezig waren. Af en toe hoorde ik een zucht, van het monotone werk dat weinig uitdaging had, maar wel gedaan moest worden. In gesprek met bouwers ter plekke vroeg ik hoe zij het ervoeren. En dat ging voornamelijk over het samen zijn en doen, groepsgevoel en de passie. Soms hard werken maar het moet wel leuk blijven.
Bij elke locatie nam vooral Joost het woord. Hij en een paar anderen zouden later een prijs uitreiken. Ikzelf liep mee om het gewoon te beleven, niet om iets te beoordelen. Toch had ik soms het gevoel dat men dat wel dacht. Misschien kwam dat door de geruchten over een mystery guest, die ook de tenten langs zou gaan om een prijs uit te reiken. Joost droeg een shirt van MijnHeeze.nl, ik niet. Rond 16:00 uur fietsten we naar huis met veel indrukken. Helaas kon ik niet mee naar de kinderparade.
De Open Tenten Tocht, zo bleek later, had lichte invloed op mijn beleving van de Parade. Omdat ik de wagens al deels had kunnen zien, was de eerste-blikverwondering er een beetje af. Het “oh wauw!”-moment kwam niet toen ik in de verte een wagen zag, zoals in voorgaande jaren. Dat moment kwam gelukkig wel toen de stoet dichtbij kwam en voor mijn neus voorbijtrok. De mensen en wagens in volle glorie zien, met hun spel en oog voor detail, blijft indrukwekkend mooi. Gemaakt en gedragen door mensen met passie.
De afsluiting in de grote tent was een ervaring die ik ook niet wilde missen. Mooi om te zien hoe kinderen een prijs uitgereikt kregen, onder luid gejuich en applaus.
Daarna volgde de uitleg over de prijsuitreiking van de Parels en hoofdprijzen. Of wacht… dat moest nog eens uitgelegd worden. Doe maar nog een keer dan. En al stond ik buiten de tent, de energieke uitlatingen daarbinnen waren goed voelbaar. Vuurwerk en felicitaties, en dan luidkeels het lied “Heeze, Parel van Brabant”. Brabantse gezelligheid.
