Een week na de Brabantsedag keert de rust langzaam terug in het dorp. De bouwplaatsen worden opgeruimd, materialen verdwijnen en de laatste zichtbare herinneringen aan maanden bouwen worden weggehaald. De Brabantsedag is voorbij. Het dorp komt weer in zijn normale ritme. Het echte leven, zo u wilt.
Vanaf juni werkten honderden wagenbouwers toe naar die ene zondag. Op de bouwplaatsen werd gebouwd, maar gebeurde veel meer dan dat. Er werd samen gegeten, gefeest en gelachen. Lief en leed werd gedeeld en vriendschappen werden aangehaald. Maandenlang draaide voor velen een groot deel van het leven om de Brabantsedag.
De parade is ieder jaar het hoogtepunt. Tegelijkertijd is die zondag ook het begin van het einde. Na maanden voorbereiden en bouwen trekt alles in enkele uren door de straten. Daarna begint vrijwel meteen het afbreken en opruimen.
En dan wordt het stil.
Toch duurt die stilte nooit lang. In november wordt het nieuwe thema voor de Brabantsedag bekendgemaakt. Dan ontstaan de eerste ideeën, beginnen de gesprekken en wordt voorzichtig vooruitgekeken. Voor de 68ste keer begint het hele verhaal dan opnieuw.
Tot die tijd hebben we de foto’s nog.
Met onze terugkijkgids kon u al uitgebreid terugkijken op de 67ste Brabantsedag. Vanaf morgen doen we dat opnieuw. Een week lang blikken we terug met een selectie mooie foto’s van Bert Donkersloot.
De wagens zijn verdwenen en de bouwplaatsen raken leeg. Maar de verhalen, beelden en herinneringen blijven.
