De oude bomen langs de oprijlaan geven kasteel Heeze extra allure. Helaas zijn de beuken en esdoorns inmiddels flink op leeftijd. De beuken beginnen af te takelen en te sterven. De extreme droogte van de afgelopen zomers lijkt dit proces versneld te hebben. Dit jaar zijn twee dode beuken van al hun takken ontdaan om te voorkomen dat die op voorbijgangers terecht komen. Enkele jaren geleden werd een door reuzenzwam aangetaste beuk gekapt. De stobbe is er nog en nieuwe zwammen komen daarbij nog elke zomer tevoorschijn. Bij een tweede beuk, naast de wijnhoeve, zijn nu vijf reuzenzwammen aan het groeien tussen de wortels. Verrassend is dit niet: de wortelkluiten van de bomen groeien door elkaar omdat ze vlakbij elkaar staan. De zwam, die in de wortelkluit zit, verplaatst zich gemakkelijk van de ene na de andere boom, zeker als ze aan het aftakelen zijn. Ook de sporen die de zwam loslaat verspreiden zich naar de omgeving.
Oude beuken worden vaak door de parasiterende reuzenzwam aangetast. Dit zag je ook bij de twee grote rode beuken die tot enkele jaren geleden het pad naar de Sint-Martinuskerk in Heeze flankeerden. Eerst werd de ene geveld door reuzenzwam, een paar jaar later was de tweede aan de beurt. Zwammen komen ook daar elke nazomer nog terug. Ze kunnen ruim een halve meter breed uitwaaieren. Wat kan de dood er soms mooi uitzien. Dood hout leeft. Voor zwammen zijn aftakelende bomen een bron van leven.
Hopelijk worden er nieuwe bomen geplant, zodat er over tientallen jaren weer een mooie laan staat om de bezoekers van het kasteel of het park te verwelkomen.
